Marcus 3: 31-35
Intussen waren zijn moeder en zijn broers aangekomen. Ze stuurden iemand naar binnen om Hem te halen. Zelf bleven ze buiten wachten. Er zat een groot aantal mensen om Hem heen. Toen er tegen Hem gezegd werd: ‘Uw moeder en uw broers staan buiten en zoeken U,’ antwoordde Jezus: ‘Wie zijn mijn moeder en mijn broers?’ Hij keek de mensen aan die in een kring om Hem heen zaten en zei: ‘Jullie zijn mijn moeder en mijn broers. Want iedereen die de wil van God doet, die is mijn broer en mijn zus en mijn moeder.’
Behold
door Kristian Taus
uitgevoerd door Kristian Taus
«Clouds» © Creative commons NC-ND 4.0 Creative Commons
De familie van Jezus
De gemeenschap van Taize zingt het Zweedse lied Kristus din ande. ‘Christus, uw geest woont in ons, een bron van eeuwig leven.’
Nu je deze gebedstijd ingaat, probeer te luisteren naar wat er leeft in jou. Wat voel je? Wat verlang je? Is er iets dat je God nu wil vragen.
De lezing van vandaag is uit het Evangelie volgens Marcus, hoofdstuk 3, vanaf vers 31.
Als zijn familie Hem komt halen, lijkt de reactie van Jezus op het eerste gezicht pijnlijk afwijzend voor de mensen die om Hem geven. Waarom zou Hij ervoor kiezen om zo’n onomwonden reactie te geven?
In deze passage wordt duidelijk dat er voor Jezus diepere waarden zijn die al wat Hij doet bepalen. Wat zijn de waarden die gewoonlijk mijn leven van alledag bepalen?
Luister opnieuw naar deze passage en probeer je zelf in Jezus’ situatie in te denken.
Als jou gevraagd werd ‘Wie zijn je broeders en je zusters en je moeder?’ wat zou jij dan antwoorden? Kun je nu met God hierover spreken?
