Jeremia 17: 5-10
Dit zegt de HEER:
Vervloekt wie op een mens vertrouwt,
wie zijn kracht ontleent aan stervelingen,
wie zich afkeert van de HEER.
Hij is als een struik in een dorre vlakte,
hij merkt de komst van de regen niet op.
Hij staat in een steenwoestijn,
in een verzilt en verlaten land.
Gezegend wie op de HEER vertrouwt,
wiens toeverlaat de HEER is.
Hij is als een boom geplant aan water,
zijn wortels reiken tot in de rivier.
Hij merkt de komst van de hitte niet op,
zijn bladeren blijven altijd groen.
Tijden van droogte deren hem niet,
steeds weer draagt hij vrucht.
Niets is zo onbetrouwbaar als het hart,
onverbeterlijk is het, wie zal het kennen?
Ik, de HEER, ben het die het hart doorgrondt,
die nieren toetst,
die ieder naar zijn levenswandel beloont,
aan ieder geeft wat hij verdient.
Een periode van grote droogte
Het Putinki Church Choir zingt het lied O Victorious Leader.
Heer, hier ben ik. Met alles wat leeft in mij: mijn vreugde, mijn zorgen, mijn verlangen. U kent mij. U houdt van mij, zoals ik ben. Laat mij uw nabijheid voelen. Heer, bid met mij.
De lezing is genomen uit Jeremia, hoofdstuk 17, vanaf vers 5.
Als je ooit in een woestijn hebt geleefd of als je minstens een periode van grote droogte hebt meegemaakt, dan zal je beslist de waarde van water kunnen inschatten. Kun je je een leven zonder water voorstellen, zoiets als leven in een woestijn?
Probeer je nu even in te beelden dat je leven – alles wat je bent en alles wat je doet - enkel van jezelf afhangt en dat God totaal irrelevant is. Hoe zou dat er voor jou uitzien?
Via de profeet Jeremia lijkt God te suggereren dat ons leven kwaliteitsvoller zal zijn als we al onze hoop en vertrouwen op God richten. Overweeg bij het nogmaals horen van de lezing, wat Gods uitnodiging in jou wakker roept.
‘Ik, de Heer, ben het die het hart doorgrondt’; en toch geeft God ons de vrijheid om te kiezen. Aan het einde van dit bezinningsmoment kun je de Heer vragen om de genade die je nodig hebt om je volledig aan Hem toe te vertrouwen.
