





Hij vervolgde: ‘Luister, Ik zeg jullie dat geen enkele profeet welkom is in zijn vaderstad. Maar Ik zeg het jullie zoals het is: in de tijd van Elia, toen de hemel drie jaar en zes maanden lang gesloten bleef en er in het land een grote hongersnood uitbrak, waren er veel weduwen in Israël. Toch werd Elia niet naar een van hen gezonden, maar naar een weduwe in Sarepta bij Sidon. En in de tijd van de profeet Elisa waren er veel mensen in Israël met een huidziekte die hen onrein maakte. Toch werd niemand van hen gereinigd, maar wel de Syriër Naäman.’ Toen de aanwezigen in de synagoge dit hoorden, ontstaken ze in grote woede. Ze sprongen op en dreven Hem de stad uit, naar de rand van de berg waarop hun stad gebouwd was, om Hem in de afgrond te storten. Maar Hij liep midden tussen hen door en vertrok.
«Creator Alme» © Creative commons NC-ND 4.0 Creative Commons
«Calm» © Magnatune Magnatune license
Coro e Orquestra Domine Maris vertolken het lied Sicut servus. Psalm 42.
Nu je deze gebedstijd ingaat, probeer te luisteren naar wat er leeft in jou. Wat voel je? Wat verlang je? Is er iets dat je God nu wil vragen.
De lezing van vandaag is genomen uit het Evangelie volgens Lucas, hoofdstuk 4, vanaf vers 24.
Denk even na over dat incident in de synagoge van Nazareth wanneer Jezus een uitspraak doet die voor verrassing en woede zorgt. Wat voel je als je je deze scène voor de geest haalt?
Jezus herinnert er ons aan dat de goedheid van God verder reikt dan de veilige grenzen van een gesloten gemeenschap. Ze bereikt zelfs Naaman de lepralijder en Sarapta de weduwe die van honger dreigt te sterven. Herken je situaties uit je eigen leven waarin God dergelijke mensen te hulp komt?
Beluister nu opnieuw de lezing met bijzondere aandacht voor het verzet dat rond Jezus groeit, maar vooral met oor voor wat God jou in deze passage te zeggen heeft.
Neem even de tijd om met God te praten over de gevoelens en verlangens die bij je opkomen tijdens deze reflectie.