Matteüs 28: 8-15
Ontzet en opgetogen verlieten ze het graf; ze haastten zich om het aan zijn leerlingen te vertellen. Op dat moment kwam Jezus hun tegemoet en groette hen. Ze liepen op Hem toe, grepen zijn voeten vast en aanbaden Hem. Daarop zei Jezus: ‘Wees niet bang. Ga mijn broeders vertellen dat ze naar Galilea moeten gaan, daar zullen ze Mij zien.’
Terwijl de vrouwen onderweg waren, gingen enkele van de bewakers naar de stad. Daar vertelden ze de hogepriesters alles wat er gebeurd was. Die kwamen bijeen met de oudsten en ze besloten de soldaten een flinke som geld te geven en hun op te dragen: ‘Zeg maar: “Zijn leerlingen zijn ’s nachts gekomen en hebben Hem heimelijk weggehaald terwijl wij sliepen.” En mocht dit de gouverneur ter ore komen, dan zullen wij hem wel bepraten en ervoor zorgen dat jullie buiten schot blijven.’ Ze namen het geld aan en deden zoals hun was opgedragen. En tot op de dag van vandaag doet dit verhaal onder de Joden de ronde.
De eerste aanwijzingen van Jezus’ Verrijzenis
De monniken uit het klooster van Norcia zingen Concordi laetitia.
*Heer, ik verlang bij U te komen. Laat uw Geest in mij ademen. Laat uw vrede mijn hart vullen.Ik geef mij over aan U.
De lezing is genomen uit het Evangelie volgens Matteüs, hoofdstuk 28, vanaf vers 8.
Het Evangelie volgens Matteüs toont ons gevoelens van angst en gevoelens van grote vreugde. De eerste aanwijzingen van Jezus’ Verrijzenis wekken dus gemengde gevoelens in de vrouwen op. Welke gevoelens borrelen bij jou op als je over Jezus’ Verrijzenis hoort? Tot welke spontane daden bewegen deze gevoelens jou?
In de passage horen we ook hoe sterk de vrouwen aan Jezus gehecht zijn. In welke mate ben jij aan Jezus gehecht? Zijn er tijden waarin je iets als een afstand voelde van Jezus weg? En voelde je daarna een hernieuwde eenheid tussen zijn leven en dat van jou?
Je hoort de passage opnieuw nu. Luister daarbij aandachtig naar de anderen die vermeld worden in deze passage - de wachters, de priester en de ouders. Hoor hoe zij antwoorden…
Jezus moedigt ons aan niet bang te zijn. Hoe antwoord jij op deze aanmoediging? Hoe kan jij je hoop en verwachting uitdrukken aan Jezus zelf?
