Matteüs 11: 25-30
In die tijd zei Jezus ook: ‘Ik loof U, Vader, Heer van hemel en aarde, omdat U deze dingen voor wijzen en verstandigen verborgen hebt gehouden, maar ze aan eenvoudige mensen hebt onthuld. Ja, Vader, zo heeft het U behaagd.
Alles is Mij toevertrouwd door mijn Vader. Niemand kent de Zoon behalve de Vader, en niemand kent de Vader behalve de Zoon, en iedereen aan wie de Zoon het wil openbaren.
Kom allen bij Mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, Ik zal jullie rust geven. Neem mijn juk op je en leer van Mij: Ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want mijn juk is zacht en mijn last is licht.’
Jezus geeft rust
Het Galakoor zingt His yoke is easy, his burthen light.
Waarvan ben ik op dit moment vermoeid? Welke lasten draag ik?
Aan het begin van mijn gebed neem ik een moment om al mijn zorgen en lasten in de handen van God te leggen.
De lezing van vandaag is uit het Evangelie volgens Matteüs, hoofdstuk 11, vanaf vers 25.
Wat zou God verborgen hebben voor de slimme en wijze mensen, maar juist aan kinderen laten zien? Geheimen? Feiten of kennis? Begrip? Een zekere mentaliteit? Nabijheid tot God? Wat zou het zijn?
Jezus wijst kinderen aan als schoolvoorbeelden: zij zijn de mensen die graag luisteren naar wat God te zeggen heeft. Kijk eens door je eigen ogen naar kinderen: wat zou Jezus zo in hen bewonderen?
Het gedeelte eindigt met een belofte van rust aan hen die zware lasten dragen. Wat kan deze belofte betekenen voor jou, in je eigen omstandigheden?
Als je opnieuw het gedeelte hoort, sta dan stil bij de woorden of zinnen die je raken. Laat Gods hart direct spreken tot dat van jou.
Wat zou je op dit moment willen zeggen tegen een God die belooft: ‘Ik geef je rust?’
