Matteüs 24, 42-51
Wees dus waakzaam, want jullie weten niet op welke dag jullie Heer komt. Besef wel: als de heer des huizes had geweten in welk deel van de nacht de dief zou komen, dan zou hij wakker gebleven zijn en niet in zijn huis hebben laten inbreken. Daarom moeten ook jullie klaarstaan, want de Mensenzoon komt op een tijdstip waarop je het niet verwacht.
Wie is de betrouwbare en verstandige dienaar die door zijn heer is aangesteld over het huispersoneel om hun op tijd te eten te geven? Gelukkig de dienaar die daarmee bezig is wanneer zijn heer komt. Ik verzeker jullie: hij zal hem aanstellen over alles wat hij bezit. Maar slecht is de dienaar die bij zichzelf zegt: Mijn heer blijft voorlopig nog weg, en die zijn mededienaren begint te slaan en het met dronkaards op een slempen zet. Dan zal de heer van die dienaar komen op een dag waarop hij het niet verwacht en op een tijdstip dat hij niet kent, en hij zal hem de zwaarste straf opleggen en hem het lot van de huichelaars laten ondergaan; daar zal hij met hen jammeren en knarsetanden.
Salva nos, Domine
door Jean Mouton
uitgevoerd door Ensemble Hermes
«Kathedrale klanken (opgenomen i.s.m. Bidden Onderweg)» © Met permissie Permissie
Jezus ontmoeten in de mensen om ons heen
Ensemble Hermes zingt Salva nos, Domine, gecomponeerd door Jean Mouton.
Heer, maak mij stil. Neem mijn zorgen, vragen en zoeken even van mij weg. Laat me de komende minuten bij U zijn, zo maar. Ik verlang naar U, naar uw nabijheid, naar uw liefde. Ik dank U.
De lezing van vandaag is genomen uit het Evangelie volgens Matteus, hoofdstuk 24, vanaf vers 42.
De Heer komt vaak wanneer we Hem het minst verwachten. Hij weet hoe en wanneer Hij ons kan verrassen. Dus, laat ik me voorstellen dat ik de Heer onverwacht ontmoet. Wat voor soort ontmoeting is het? In mijn verbeelding zie ik alle omstandigheden van de ontmoeting tot in detail. Hoe voel ik me? Wat lijk ik te willen zeggen tegen Hem?
Soms ontmoet ik Hem in de mensen die ik in mijn dagelijks leven tegenkom. Ben ik in staat Hem te zien en te begroeten in de mensen om me heen: de bedelaar, de buschauffeur, de verkeersregelaar, mijn collega’s op het werk?
Wanneer ik nogmaals naar de woorden van Jezus luister overweeg ik het gedrag van de twee slaven; de trouwe, wijze slaaf, die zijn werk doet zoals de meester hem dat gevraagd heeft, en de slechte slaaf die denkt dat hij kan leven zoals hem dat uitkomt en misbruik maakt van het vertrouwen dat in hem gesteld is. Met wie van de twee identificeer ik me het meest?
Kan ik me omstandigheden voor de geest halen waarin mij verantwoordelijkheid is gegeven toen ik de leiding had? Hoe voelde dat? En hoe verliep het? Ik spreek tot Jezus over die keren en vertel Hem wat die herinneringen met mij doen, terwijl het ik verdriet dat ik voel met Hem deel of Hem juist dank zeg.
