1 Korintiërs 9, 16-19
Dat ik verkondig is niet iets om me op te laten voorstaan. Ik kan niet anders, en het zou me slecht vergaan als ik het niet zou doen. Als ik het uit eigen beweging zou doen, zou ik recht op betaling hebben. Maar ik doe het niet uit eigen beweging; het is een opdracht die mij is toevertrouwd. Wat is nu mijn loon? Dat ik het evangelie verkondig zonder er iets voor terug te vragen en dus geen gebruik maak van de rechten die de verkondiging mij geeft. Vrij als ik ben ten opzichte van iedereen, ben ik de slaaf van iedereen geworden om zo veel mogelijk mensen te winnen.
Vrij om te kiezen
Yo-Yo Ma & Kathryn Stott spelen het lied The wounded heart, gecomponeerd door Edvard Grieg.
Heer God, ik dank U voor het geschenk van de vrijheid.
Help mij om dit geschenk integer te gebruiken.
Ik ben vrij om mijn eigen keuzes te maken.
De lezing van vandaag is genomen uit de eerste brief van Paulus aan de Korintiërs, hoofdstuk 9, vanaf vers 16.
Paulus gebruikt in deze brief een taal die voor ons wat vreemd aandoet. Akkoord, misschien was dit het soort taal dat de Korintiërs goed verstonden. Maar wat doet dit met jou? Dit hele discours over plichten en rechten, over slavernij en vrijheid? Hoe reageer jij hierop?
Paulus gebruikt ergens anders ook het beeld van een atleet – gedisciplineerd en vastberaden. Helemaal gericht op en gegeven aan zijn taak: de wedloop winnen. Zie jij jezelf ook zo? Wat is de wedloop voor jou? Wat is de beloning voor jou?
Als je de lezing opnieuw hoort, beeld je dan in dat Paulus deze brief aan jou persoonlijk richt. Wat zou hij jou kunnen zeggen?
Spreek nu tot God over jouw reactie op Paulus’ woorden. Zo rond je deze gebedstijd stilletjes af … Misschien heb je wel negatief gereageerd op sommige zaken. Misschien werd je in de war gebracht. Misschien voel je je uitgenodigd om ergens een verandering in je leven aan te brengen. Spreek open tot God, van vriend tot vriend.
