Lucas 2, 33-35
Zijn vader en moeder waren verbaasd over wat er over Jezus werd gezegd. Simeon zegende hen en zei tegen Maria, zijn moeder: ‘Weet wel dat velen in Israël vanwege Hem ten val zullen komen of juist zullen opstaan. Hij zal een teken zijn dat weersproken wordt, en zelf zult u als door een zwaard doorstoken worden. Zo zal de gezindheid van velen aan het licht komen.’
Het licht van het evangelie
Ensemble Hermes zingt de eerste twee woorden uit Die sieben Worte Jesu Christi am Kreuz, gecomponeerd door Heinrich Schütz.
Lieve Heer, U kent mij. U weet wat er in mij omgaat. Niets is voor U verborgen. Ik mag bij U komen, gewoon zoals ik ben. Ik bied U mijn zoeken aan, mijn hopen, mijn bidden, zo stuntelig als het is. Heer, laat mij bij U zijn.
Vandaag lezen we uit het Evangelie volgens Lucas hoofdstuk 2 vanaf vers 33.
Bijna 700 jaar lang is de profetie van Simeon opgevat als de eerste van de zeven smarten van Maria. De emotie die Maria echter aanvankelijk laat zien is verbazing; verbazing over wat er over Jezus wordt gezegd. Ik zou me kunnen afvragen: zijn er bepaalde zaken van Jezus die mij nog steeds verbazen als ik het evangelie lees of hoor? Of is Jezus voor mij slechts een stukje cultureel behang geworden?
De voorspelling van Simeon herinnert aan een andere passage in het Nieuwe Testament die spreekt over het woord van God als iets levends en actiefs. Is dat het type effect dat het evangelie op mij heeft?
Hoe beïnvloedt het horen van dit evangelie, waarin Jezus en zijn macht om de waarheid te openbaren worden verkondigd, hoe ik me voel? Hoe hoopvol voel ik mij, wetende dat Jezus mij kan verbazen en mij kan helpen mijn zwakheden en tekortkomingen te overstijgen?
Als het evangelie opnieuw wordt gelezen, laat deze woorden je dan aanmoedigen om voor jezelf enkele dingen te noemen waarvan je zou willen dat Jezus je helpt om ze op te helderen.
Aan het einde van dit gebed, vraag God om de gave Jezus beter te leren kennen, om je dieper tot Hem aangetrokken te voelen en zo meer op Hem te gaan lijken.
