1 Korintiërs 3, 9b-11. 16-17
Dus wij zijn medewerkers van God en u bent zijn akker.
U bent een bouwwerk van God. Overeenkomstig de taak die God mij uit genade heeft opgelegd, heb ik als een kundig bouwmeester het fundament gelegd, en een ander bouwt daarop voort. Laat ieder er wel op letten hoe hij dat doet. Want niemand kan een ander fundament leggen dan er al ligt – Jezus Christus zelf
U weet toch dat u een tempel van God bent en dat de Geest van God in uw midden woont? Als iemand Gods tempel vernietigt, zal God hem vernietigen, want Gods tempel is heilig – en die tempel bent u zelf.
Wij zijn allen dienaren van God, en zijn medewerkers
Het Galakoor zingt His yoke is easy, his burthen light.
Heer, de komende minuten verlang ik bij U te zijn. Help mij om stil te vallen, om los te laten, om open te komen voor het leven en de liefde waartoe U mij uitnodigt.
De lezing van vandaag komt uit de eerste brief van Paulus aan de Korintiërs, hoofdstuk 3, vanaf vers 9.
Wat voel je wanneer je deze woorden hoort: ‘Wij zijn allen dienaren van God, en zijn medewerkers’? Hoe reageer je op de idee dat God verlangt betrokken te zijn, en ook betrokken is bij alles wat je doet, zegt, en voelt?
‘Jij bent Gods tempel en Gods Geest is in jou.’ Ben je je daar bewust van, van die aanwezigheid van Gods Geest in jou? Hoe beleef je dat op dit moment?
Wanneer je de tekst opnieuw beluistert, sta jezelf dan het besef toe, het verbazingwekkend besef van Gods aanwezige Geest in jou, nu, op dit moment, en laat het diep in je doordringen…
Hoe zou je daar tegenover God op willen reageren? Misschien wil je God danken voor het geschenk dat zijn Geest in jou aanwezig is, dat jij Gods tempel bent… Of misschien zijn woorden overbodig, en kan je simpelweg genieten van het gevoel dicht bij God te zijn.
