2 Johannes 4-9
Ik was zeer verheugd te merken dat verscheidene van uw kinderen de weg van de waarheid volgen, in overeenstemming met het gebod dat de Vader ons gegeven heeft. En nu heb ik een verzoek aan u, geliefde vrouw. Ik houd u in deze brief geen nieuw gebod voor, maar een gebod dat ons vanaf het begin bekend is: laten we elkaar liefhebben. Liefhebben houdt in dat we leven volgens Gods geboden. Volgens dit gebod, dat u vanaf het begin gehoord hebt, moet u leven.
Er zijn veel misleiders in de wereld verschenen die de komst van Jezus Christus als mens niet belijden. In hen is de misleider bij uitstek, de antichrist, te herkennen. Let op uzelf en verspeel niet wat we bereikt hebben, maar zorg ervoor dat u het volle loon ontvangt. Wie niet bij de leer van Christus blijft maar verder wil gaan, heeft God niet. Wie bij die leer blijft, heeft zowel de Vader als de Zoon.
Laten we elkaar liefhebben
De gemeenschap van Taizé zingt Jesus Christ, Bread of Life.
God, U bent niet ver weg. U bent dichter bij me dan ik ook maar kan vermoeden. U heeft woorden van leven voor mij. In de stilte wijst U mij de weg. Geef dat ik in deze gebedstijd uw zachte stem mag horen.
Vandaag lezen we uit de tweede brief van Johannes vanaf vers 4.
Johannes gebruikt het idee van wandelen om een geloof vol levensdoelen te verbeelden. Het leven als pelgrimstocht. Pelgrimeren heeft de laatste jaren een opleving doorgemaakt. Velen bewandelen zowel oude als nieuw gevormde paden, waarbij ieder zijn eigen visie en motivatie heeft. In deze tijd wordt wandelen aanbevolen voor zowel onze mentale als onze fysieke gezondheid, en misschien ook wel voor onze spirituele gezondheid. Er is een Taoïstisch gezegde dat zegt dat 'een reis van duizend mijl begint met één enkele stap'. Is er één bepaalde beweging die vandaag van mij gevraagd wordt?
Wat doe ik voor Christus? Wat zou ik voor Christus moeten doen? Hoe kunnen deze vragen mij helpen om vandaag te bewegen in overeenstemming met de geboden van de Vader?
Als ik opnieuw naar de lezing luister, welke gevoelens of gedachten rijzen er dan op in mijn hart en geest?
Kan ik mij in mijn gebed overgeven aan Gods doel en God danken voor de zegeningen die mij gegeven zijn?
