Gebed
Als ik maar bereikbaar blijf,
aanraakbaar voor het hevigste,
het liefste, het tederste.
Mens tot het uiterste,
tot het innigste ontroerbaar.
Als ik mij maar niet terugtrek,
niet verlies in onaandoenlijkheid.
Niet meer te bewegen,
mens onbewogen,
verkilde, versteende ik.
Als ik mij maar laat vinden.
Met liefde
Welkom bij deze terugblik meditatie.
Ik neem de tijd voor een terugblik op het gebed tijdens de vierde week van de 40 dagen retraite. De titel van deze week is “Vergeven en vergeven worden”.
Ik probeer mij bewust te worden hoe God met liefde naar mij kijkt.
Ik kom even naar U toe,
mijn God,
stil en vol eerbied,
dankbaar wetend
dat U mij kent,
helemaal,
dat U op mij wacht
en naar mij verlangt,
zoals mijn hart naar U verlangt…
En alles wordt stil.
Ik kijk terug op deze bijna afgelopen week. Waren er momenten tijdens mijn gebed of in mijn dagelijks leven waarvoor ik dankbaar ben? Ik zoek naar die momenten en ik deel mijn dankbaarheid met God.
Jezus vraagt mij deze week om eindeloos mensen te vergeven. Martin Luther King zegt het zo: “Duisternis kan geen duisternis verdrijven, alleen licht kan dat. Haat kan geen haat oplossen, alleen liefde kan dat.”
Heb ik iets van dat licht, van die liefde ervaren de afgelopen dagen?
“Hij komt naar ons als milde regen, als de lenteregen die de aarde drenkt”, staat in de laatste tekst van deze week. Iets lelijks verdrijven met iets moois. Zo vergeeft God, zo mag ik vergeven. Heb ik iets van die zachtheid mogen ervaren deze week?
Ik sluit deze terugblik af met een gebed:
Als ik maar bereikbaar blijf,
aanraakbaar voor het hevigste,
het liefste, het tederste.
Mens tot het uiterste,
tot het innigste ontroerbaar.
Als ik mij maar niet terugtrek,
niet verlies in onaandoenlijkheid.
Niet meer te bewegen,
mens onbewogen,
verkilde, versteende ik.
Als ik mij maar laat vinden.