Een ontmoeting tussen Jezus en een naamloze vrouw
Je luistert naar het lied Ach Herr, laß dein lieb Engelein, gecomponeerd door Johann Sebastian Bach.
Probeer bij het begin van deze gebedstijd los te laten waar je mee bezig bent. Ook je zorgen mag je laten voor wat ze zijn. Wees gewoon aanwezig en probeer je te openen voor Gods aanwezigheid.
De lezing van dit weekend is genomen uit het Evangelie volgens Johannes, hoofdstuk 4, vanaf vers 5.
We krijgen een prachtig evangelieverhaal voorgeschoteld, een scène die we ons gemakkelijk voor de geest kunnen halen; een onverwachte ontmoeting tussen Jezus en een naamloze vrouw. We horen iets over de Bron van Jacob. Zo heet die plek. Ze was bekend, een herkenningspunt met een rijke geschiedenis. Daar gaat Jezus zitten om uit te rusten. We vernemen dat Hij moe is van zijn reis. Herken je dat: moe zijn van het reizen? Of een andere vorm van vermoeid zijn in jezelf? En hoeveel deugd het kan doen om je benen wat te laten rusten en neer te zitten, al was het maar voor even? Hoe zou dat voor Jezus kunnen geweest zijn op dat ogenblik van zijn reis?
Kan je je voorstellen wat het betekent om koel, helder water te mogen proeven, recht uit de bron? Beeld je in dat je je nu op die plaats bevindt, rustend, met een gevoel van vermoeidheid in je benen en in je hele zelf, maar ook met energie en levenslust die terugkeren naarmate je jezelf ontspant, daar in de schaduw, beschut tegen de verzengende zon. En terwijl je nipt van het koele water, begin je jezelf beter te voelen.
Deze vrouw kwam opdagen, terwijl Jezus daar zat. Er was iets in Jezus en iets in zijn manier van doen, de toon van zijn stem, dat haar bevrijdde. Toen Hij het had over levend water dat alleen Hij kon aanbieden… Diep van binnen voelde ze aan wat Hij bedoelde. Kan jij verstaan waar Jezus het over heeft?
Wanneer je het tweede deel van de lezing beluistert, schenk dan bijzondere aandacht aan de wijze waarop Jezus’ leerlingen reageren.
Wat zijn jouw diepste verlangens, wat is voor jou het levende water dat je zo graag zou willen proeven? Wat zou jou op dit moment kunnen verfrissen? Heeft Jezus te bieden wat je nodig hebt? Durf je het Hem te vragen? Wat antwoordt Hij jou? Wat vertelt Hij jou over jezelf dat je verbaast of dat je zelfs blij maakt?
Probeer bij het begin van deze gebedstijd los te laten waar je mee bezig bent. Ook je zorgen mag je laten voor wat ze zijn. Wees gewoon aanwezig en probeer je te openen voor Gods aanwezigheid.
De lezing van dit weekend is genomen uit het Evangelie volgens Johannes, hoofdstuk 4, vanaf vers 5.
We krijgen een prachtig evangelieverhaal voorgeschoteld, een scène die we ons gemakkelijk voor de geest kunnen halen; een onverwachte ontmoeting tussen Jezus en een naamloze vrouw. We horen iets over de Bron van Jacob. Zo heet die plek. Ze was bekend, een herkenningspunt met een rijke geschiedenis. Daar gaat Jezus zitten om uit te rusten. We vernemen dat Hij moe is van zijn reis. Herken je dat: moe zijn van het reizen? Of een andere vorm van vermoeid zijn in jezelf? En hoeveel deugd het kan doen om je benen wat te laten rusten en neer te zitten, al was het maar voor even? Hoe zou dat voor Jezus kunnen geweest zijn op dat ogenblik van zijn reis?
Kan je je voorstellen wat het betekent om koel, helder water te mogen proeven, recht uit de bron? Beeld je in dat je je nu op die plaats bevindt, rustend, met een gevoel van vermoeidheid in je benen en in je hele zelf, maar ook met energie en levenslust die terugkeren naarmate je jezelf ontspant, daar in de schaduw, beschut tegen de verzengende zon. En terwijl je nipt van het koele water, begin je jezelf beter te voelen.
Deze vrouw kwam opdagen, terwijl Jezus daar zat. Er was iets in Jezus en iets in zijn manier van doen, de toon van zijn stem, dat haar bevrijdde. Toen Hij het had over levend water dat alleen Hij kon aanbieden… Diep van binnen voelde ze aan wat Hij bedoelde. Kan jij verstaan waar Jezus het over heeft?
Wanneer je het tweede deel van de lezing beluistert, schenk dan bijzondere aandacht aan de wijze waarop Jezus’ leerlingen reageren.
Wat zijn jouw diepste verlangens, wat is voor jou het levende water dat je zo graag zou willen proeven? Wat zou jou op dit moment kunnen verfrissen? Heeft Jezus te bieden wat je nodig hebt? Durf je het Hem te vragen? Wat antwoordt Hij jou? Wat vertelt Hij jou over jezelf dat je verbaast of dat je zelfs blij maakt?