Doorgevers van Gods' gerechtigheid
Het Chapel choir of St. Cuthbert's society zingt Meditabor, gecomponeerd door Josef Rheinberger.
Heer, uw rust, uw vrede en uw vreugde zijn het beste wat mij kan overkomen. Laat mij binnenkomen in uw aanwezigheid. Maak dat ik uw woord mag verwelkomen in mijn hart.
De lezing is genomen uit het boek Jesaja, hoofdstuk 65, vanaf vers 17.
Deze woorden lijken één en al bemoediging… Alsof God werkelijk geïnteresseerd in ons zou zijn. In dat wij mannen en vrouwen van grote kracht en zekerheid zouden worden. Laten wij opnieuw luisteren naar enkele woorden: Wat er vroeger was, raakt in vergetelheid, het komt niemand ooit nog voor de geest… Er zal alleen maar blijdschap zijn en groot gejuich om wat ik schep… blijdschap… gejuich… dan zal ik over Jeruzalem jubelen… mij verheugen in mijn volk!… zij zullen bouwen en planten…
Maar misschien stelt deze lezing ons ook voor een aangrijpende uitdaging? Hij lijkt plaatsen in onze wereld te beschrijven waar de levensverwachting erg laag is, waar het leven niets meer is dan een roep om hulp… waar ouderdom niet geëerd wordt en de levenservaring van ouderen niet wordt gerespecteerd of aangeboord. Denk je dat deze lezing betekent dat voorspoed en geluk plotseling zullen verschijnen?…
Of is het een uitnodiging aan ons om ‘doorgevers’ van Gods’ gerechtigheid, van Gods’ Koninkrijk in ons midden, te zijn?
Luister opnieuw naar de lezing. Laat je bemoedigd worden door de kracht en de belofte. Maar hoor ook de uitnodiging om wat van onze goede energie bij te dragen aan een wereld van gerechtigheid en vrede, een Koninkrijk vrij van angst.
Kan ik mezelf trots en moedig in de wereld plaatsen en God vragen om het inzicht en de barmhartigheid, die nodig zijn om te weten wat ik kan doen om bij te dragen aan de voorwaarden voor gerechtigheid en vrede… een wereld vrij van angst?
Heer, uw rust, uw vrede en uw vreugde zijn het beste wat mij kan overkomen. Laat mij binnenkomen in uw aanwezigheid. Maak dat ik uw woord mag verwelkomen in mijn hart.
De lezing is genomen uit het boek Jesaja, hoofdstuk 65, vanaf vers 17.
Deze woorden lijken één en al bemoediging… Alsof God werkelijk geïnteresseerd in ons zou zijn. In dat wij mannen en vrouwen van grote kracht en zekerheid zouden worden. Laten wij opnieuw luisteren naar enkele woorden: Wat er vroeger was, raakt in vergetelheid, het komt niemand ooit nog voor de geest… Er zal alleen maar blijdschap zijn en groot gejuich om wat ik schep… blijdschap… gejuich… dan zal ik over Jeruzalem jubelen… mij verheugen in mijn volk!… zij zullen bouwen en planten…
Maar misschien stelt deze lezing ons ook voor een aangrijpende uitdaging? Hij lijkt plaatsen in onze wereld te beschrijven waar de levensverwachting erg laag is, waar het leven niets meer is dan een roep om hulp… waar ouderdom niet geëerd wordt en de levenservaring van ouderen niet wordt gerespecteerd of aangeboord. Denk je dat deze lezing betekent dat voorspoed en geluk plotseling zullen verschijnen?…
Of is het een uitnodiging aan ons om ‘doorgevers’ van Gods’ gerechtigheid, van Gods’ Koninkrijk in ons midden, te zijn?
Luister opnieuw naar de lezing. Laat je bemoedigd worden door de kracht en de belofte. Maar hoor ook de uitnodiging om wat van onze goede energie bij te dragen aan een wereld van gerechtigheid en vrede, een Koninkrijk vrij van angst.
Kan ik mezelf trots en moedig in de wereld plaatsen en God vragen om het inzicht en de barmhartigheid, die nodig zijn om te weten wat ik kan doen om bij te dragen aan de voorwaarden voor gerechtigheid en vrede… een wereld vrij van angst?