Vergeving en verzoening
Ensemble Hermes zingt het lied* Regina Celi letare.
*Heer, U bent hier, diep in mijn hart. Op dit moment, op deze plaats, in deze ademhaling. Maak mij stil. Geef mij rust en vertrouwen. Laat mij luisteren naar U. Heer, leer mij bidden.
De lezing is genomen uit de Handelingen van de Apostelen, hoofdstuk 7, vanaf vers 51.
Er wordt gezegd: ‘Zij die zich het verleden niet herinneren, zijn gedoemd het te herhalen.’ Dit is wat er in dit verhaal gebeurt. Hoeveel profeten zijn, sinds Jeremia, niet in diezelfde positie geweest als Stefanus? Hoeveel hebben er niet geprobeerd zich uit te spreken, hun stem te laten horen? Hoeveel hebben er niet geleden onder hetzelfde lot? Hoe vaak hebben jonge mensen als Saulus het niet gezien, het goedgekeurd en het eveneens gedaan? Waar zie ik vandaag de dag dergelijke dingen in de wereld om mij heen gebeuren?
We hebben hier vandaag een klassiek voorbeeld van wat we een ‘negatieve spiraal van geweld’ noemen. Iets waarmee we maar al te bekend zijn. We zien het duidelijk in verre oorden, die door internet en tv dichterbij worden gebracht. Maar hoe zit het met de heilige ruimte in mijzelf? Het geweld in mijn eigen hart? Kan ik eerlijk en integer naar de waarheid over mijzelf kijken?
Wanneer je de lezing voor de tweede keer hoort, luister dan naar de stem van Stefanus die zegt: ‘Heer, reken hen deze zonden niet aan.’
In dit pleidooi van Stefanus voor zijn moordenaars echoën de woorden van Jezus aan het kruis. Vergeving en verzoening zijn vaak de eerste stap om de negatieve spiraal van geweld te doorbreken, maar het is altijd een moeilijke stap. Een stap die ons iets kost. Is er iets in mijzelf, een situatie in mijn leven, die vraagt om vergeving of verzoening? Kan ik de Heer vragen me te helpen op deze weg?
*Heer, U bent hier, diep in mijn hart. Op dit moment, op deze plaats, in deze ademhaling. Maak mij stil. Geef mij rust en vertrouwen. Laat mij luisteren naar U. Heer, leer mij bidden.
De lezing is genomen uit de Handelingen van de Apostelen, hoofdstuk 7, vanaf vers 51.
Er wordt gezegd: ‘Zij die zich het verleden niet herinneren, zijn gedoemd het te herhalen.’ Dit is wat er in dit verhaal gebeurt. Hoeveel profeten zijn, sinds Jeremia, niet in diezelfde positie geweest als Stefanus? Hoeveel hebben er niet geprobeerd zich uit te spreken, hun stem te laten horen? Hoeveel hebben er niet geleden onder hetzelfde lot? Hoe vaak hebben jonge mensen als Saulus het niet gezien, het goedgekeurd en het eveneens gedaan? Waar zie ik vandaag de dag dergelijke dingen in de wereld om mij heen gebeuren?
We hebben hier vandaag een klassiek voorbeeld van wat we een ‘negatieve spiraal van geweld’ noemen. Iets waarmee we maar al te bekend zijn. We zien het duidelijk in verre oorden, die door internet en tv dichterbij worden gebracht. Maar hoe zit het met de heilige ruimte in mijzelf? Het geweld in mijn eigen hart? Kan ik eerlijk en integer naar de waarheid over mijzelf kijken?
Wanneer je de lezing voor de tweede keer hoort, luister dan naar de stem van Stefanus die zegt: ‘Heer, reken hen deze zonden niet aan.’
In dit pleidooi van Stefanus voor zijn moordenaars echoën de woorden van Jezus aan het kruis. Vergeving en verzoening zijn vaak de eerste stap om de negatieve spiraal van geweld te doorbreken, maar het is altijd een moeilijke stap. Een stap die ons iets kost. Is er iets in mijzelf, een situatie in mijn leven, die vraagt om vergeving of verzoening? Kan ik de Heer vragen me te helpen op deze weg?