Vertrouw in het werk van de Geest
Begeleid door zingt Cato Fordham Ich liebe dich van Ludwig von Beethoven.
Heer, ik verlang naar uw nabijheid. Geef mij stilte, geef mij vertrouwen, geef mij aandacht. Laat mij binnenkomen in uw aanwezigheid.
De lezing van vandaag is uit de Handelingen van de Apostelen, hoofdstuk 15, vanaf vers 4.
Dit inkijkje in de vroege christelijke gemeenschap toont ons een groep die probeert te verstaan hoe zij moet antwoorden op wat God voor hen heeft gedaan. Misschien is het belangrijkst hoe het eindigt: De vergadering zwijgt en luistert naar alle tekenen en wonderen die God had gedaan. Ik zou mijzelf kunnen afvragen of dit gewoon is in de christelijke gemeenschappen die ik ken. Of wordt daar meer vastgehouden aan routine en gewoonten, “de manier waarop wij de dingen hier doen”, waardoor enig gevoel voor het feit dat God tekenen en wonderen doet, verduisterd wordt.
Het getuigenis van Petrus is verfrissend – zijn verzekering dat God aan het werk is in al wat ons vertrouwd is, in “hen” net zo goed als in “ons”. Dit zou mij ertoe kunnen brengen om met nieuwe ogen naar mijn leven te kijken en me te verwonderen over het feit dat God mij aanraakt, zijn hand uitsteekt naar mij; dat Hij aanwezig is in mijn leven op een manier die ik niet zomaar zou verwachten, in mensen en op plaatsen waar ik gewoonlijk niet zou kijken.
Als je de lezing van vandaag opnieuw hoort, luister dan naar de bemoediging in dit verhaal… dat vertrouwen dat de Geest leiding zal geven aan verandering en ontwikkeling in de christelijke gemeenschap en in jouw leven…
Gods kracht die in ons werkt kan oneindig veel meer doen dan wij hopen of ons kunnen voorstellen. Neem nu een paar ogenblikken om God te zeggen hoe je hoopt je leven te leven als een antwoord aan de Geest.
Heer, ik verlang naar uw nabijheid. Geef mij stilte, geef mij vertrouwen, geef mij aandacht. Laat mij binnenkomen in uw aanwezigheid.
De lezing van vandaag is uit de Handelingen van de Apostelen, hoofdstuk 15, vanaf vers 4.
Dit inkijkje in de vroege christelijke gemeenschap toont ons een groep die probeert te verstaan hoe zij moet antwoorden op wat God voor hen heeft gedaan. Misschien is het belangrijkst hoe het eindigt: De vergadering zwijgt en luistert naar alle tekenen en wonderen die God had gedaan. Ik zou mijzelf kunnen afvragen of dit gewoon is in de christelijke gemeenschappen die ik ken. Of wordt daar meer vastgehouden aan routine en gewoonten, “de manier waarop wij de dingen hier doen”, waardoor enig gevoel voor het feit dat God tekenen en wonderen doet, verduisterd wordt.
Het getuigenis van Petrus is verfrissend – zijn verzekering dat God aan het werk is in al wat ons vertrouwd is, in “hen” net zo goed als in “ons”. Dit zou mij ertoe kunnen brengen om met nieuwe ogen naar mijn leven te kijken en me te verwonderen over het feit dat God mij aanraakt, zijn hand uitsteekt naar mij; dat Hij aanwezig is in mijn leven op een manier die ik niet zomaar zou verwachten, in mensen en op plaatsen waar ik gewoonlijk niet zou kijken.
Als je de lezing van vandaag opnieuw hoort, luister dan naar de bemoediging in dit verhaal… dat vertrouwen dat de Geest leiding zal geven aan verandering en ontwikkeling in de christelijke gemeenschap en in jouw leven…
Gods kracht die in ons werkt kan oneindig veel meer doen dan wij hopen of ons kunnen voorstellen. Neem nu een paar ogenblikken om God te zeggen hoe je hoopt je leven te leven als een antwoord aan de Geest.