Een stem van troost en geruststelling
Je luistert naar het lied Gottes Zeit ist die allerbeste Zeit, gecomponeerd door Johann Sebastian Bach.
Waar je ook mee bezig bent, schuif het even terzijde. Open je hart, open je ziel, open je lichaam voor God. Hij wacht op je. Hij ziet jou. Hij houdt van jou.
De lezing komt uit de Handelingen van de Apostelen, hoofdstuk 16, vanaf vers 22.
In deze lezing komen we twee heel krachtige beelden tegen – een gevangenis en een aardbeving. Waar staat de gevangenis voor? Verlies van vrijheid, natuurlijk. Maar met betrekking tot mijn leven doet het me misschien denken aan momenten waarop ik gewoon niet in staat was om te doen wat ik wilde. Werd ik beperkt door de acties van andere mensen? Of misschien door mijn eigen zwakheid, verlegenheid, angst?
En wat te denken van de aardbeving? Waar staat dat voor? Misschien zijn er tijden geweest in mijn leven waarin iets de fundamenten van mijn leven bedreigde? Misschien het einde van een relatie, een persoonlijke ramp, een tijd waarin ik werd verraden door iemand dicht bij mij. Kan ik me herinneren hoe dat voelde?
Als je opnieuw luistert naar de passage, luister dan speciaal naar de stemmen: Paulus en Silas zingen hun liederen, de gevangenen zitten te luisteren naar Paulus en Silas – misschien vinden ze wat rust en troost. Luister vervolgens, in het midden van de aardbeving, naar de stem van Paulus: “We zijn allemaal hier.” Opnieuw een stem van geruststelling, de stem van iemand die weet dat niets de vrede die God geeft kan verstoren.
Wie is in jouw leven die stem van troost en geruststelling geweest? Misschien een vriend die een vaste rots was toen jouw innerlijk werd verstoord en in rep en roer was. Wanneer je je deze persoon herinnert, dank God dan voor hem of haar.
Waar je ook mee bezig bent, schuif het even terzijde. Open je hart, open je ziel, open je lichaam voor God. Hij wacht op je. Hij ziet jou. Hij houdt van jou.
De lezing komt uit de Handelingen van de Apostelen, hoofdstuk 16, vanaf vers 22.
In deze lezing komen we twee heel krachtige beelden tegen – een gevangenis en een aardbeving. Waar staat de gevangenis voor? Verlies van vrijheid, natuurlijk. Maar met betrekking tot mijn leven doet het me misschien denken aan momenten waarop ik gewoon niet in staat was om te doen wat ik wilde. Werd ik beperkt door de acties van andere mensen? Of misschien door mijn eigen zwakheid, verlegenheid, angst?
En wat te denken van de aardbeving? Waar staat dat voor? Misschien zijn er tijden geweest in mijn leven waarin iets de fundamenten van mijn leven bedreigde? Misschien het einde van een relatie, een persoonlijke ramp, een tijd waarin ik werd verraden door iemand dicht bij mij. Kan ik me herinneren hoe dat voelde?
Als je opnieuw luistert naar de passage, luister dan speciaal naar de stemmen: Paulus en Silas zingen hun liederen, de gevangenen zitten te luisteren naar Paulus en Silas – misschien vinden ze wat rust en troost. Luister vervolgens, in het midden van de aardbeving, naar de stem van Paulus: “We zijn allemaal hier.” Opnieuw een stem van geruststelling, de stem van iemand die weet dat niets de vrede die God geeft kan verstoren.
Wie is in jouw leven die stem van troost en geruststelling geweest? Misschien een vriend die een vaste rots was toen jouw innerlijk werd verstoord en in rep en roer was. Wanneer je je deze persoon herinnert, dank God dan voor hem of haar.