De eersten en de laasten
Je luistert naar het lied Take my Life, Lord, gecomponeerd door Margaret Rizza.
Heer ik verlang naar uw rust. Maak stil in mij wat onrustig is. Heer, ik verlang naar uw licht. Verlicht wat donker is in mij. Heer, wees bij mij. Bid met mij.
De lezing van vandaag is genomen uit het Evangelie volgens Marcus, hoofdstuk 10, vanaf vers 28.
Petrus’ ergernis is hier duidelijk. Allemaal willen we natuurlijk erkenning voor de offers die we brengen, nu en telkens weer! Onze wereld draait zo makkelijk rond met “voor wat, hoort wat”. Maar Jezus herinnert er ons aan dat het met ons geloof zo niet is. Wanneer heb jij dat ongeduld, deze ergernis in jezelf gevoeld? Misschien voel je het nu?
Wat Jezus zegt in verband met de beloofde beloningen, zegt ook wel iets over waar Gods prioriteiten liggen. Wie zijn die “laatsten” in mijn wereld - in mijn leven?
Moeder Teresa zei gewoonlijk dat ze Christus zag in het gelaat van de armen, de zieken, de hongerigen, de vertrapten. Terwijl je de lezing nu opnieuw beluistert, beeld je dan het gelaat in van die “laatsten”.
Jezus besefte hoe Petrus zich voelde. Hij begreep hem. Hij gaf hem niet op zijn kop. En dit geldt ook voor ieder van ons als we tot Jezus spreken. We kunnen Hem vertellen hoe we ons voelen. Zonder bang te zijn dat we de verkeerde dingen zeggen. Spreek nu maar tot de Heer. Vertel Hem open en eerlijk al wat je voelt.
Heer ik verlang naar uw rust. Maak stil in mij wat onrustig is. Heer, ik verlang naar uw licht. Verlicht wat donker is in mij. Heer, wees bij mij. Bid met mij.
De lezing van vandaag is genomen uit het Evangelie volgens Marcus, hoofdstuk 10, vanaf vers 28.
Petrus’ ergernis is hier duidelijk. Allemaal willen we natuurlijk erkenning voor de offers die we brengen, nu en telkens weer! Onze wereld draait zo makkelijk rond met “voor wat, hoort wat”. Maar Jezus herinnert er ons aan dat het met ons geloof zo niet is. Wanneer heb jij dat ongeduld, deze ergernis in jezelf gevoeld? Misschien voel je het nu?
Wat Jezus zegt in verband met de beloofde beloningen, zegt ook wel iets over waar Gods prioriteiten liggen. Wie zijn die “laatsten” in mijn wereld - in mijn leven?
Moeder Teresa zei gewoonlijk dat ze Christus zag in het gelaat van de armen, de zieken, de hongerigen, de vertrapten. Terwijl je de lezing nu opnieuw beluistert, beeld je dan het gelaat in van die “laatsten”.
Jezus besefte hoe Petrus zich voelde. Hij begreep hem. Hij gaf hem niet op zijn kop. En dit geldt ook voor ieder van ons als we tot Jezus spreken. We kunnen Hem vertellen hoe we ons voelen. Zonder bang te zijn dat we de verkeerde dingen zeggen. Spreek nu maar tot de Heer. Vertel Hem open en eerlijk al wat je voelt.