Jonge en oude wijn

Je luistert naar Schaffe in mir Gott-ein rein Herz van Johannes Brahms. Woorden uit psalm 51.

Heer laat mij even de uwe zijn. Laat mijn lichaam, mijn geest, mijn hart zo rustig worden dat ik iets kan voelen van uw nabijheid. Kom in mij en laat mij even wonen in U.

De lezing van vandaag komt uit het Evangelie van Lucas, hoofdstuk 5 vanaf vers 33.

Wanneer Jezus hier wordt geconfronteerd met het gedrag van zijn discipelen, lijkt Hij te zeggen dat er een tijd is om te eten en te drinken en ook een tijd om te vasten en te bidden. Als Jezus zou spreken over jouw leven, wat zou Hij dan tegen jou kunnen zeggen? Zou dit een uitnodiging kunnen zijn om meer te bidden en een meer eenvoudig leven te leiden? Of misschien om er iets meer een feest van te maken?

Het is moeilijk om precies te weten wat Jezus bedoelt met zijn uitspraak over het oude en het nieuwe, over nieuwe wijn die nieuwe wijnzakken nodig heeft. Heeft het iets meer dan “Je kunt een oude hond geen nieuwe kunstjes leren”? Zegt Hij hier iets over hoe diep we moeten veranderen als we zijn leer aannemen, tot ons laten doordringen, volledig beleven? Hoe klinkt dat voor mij? Opwindend? Bedreigend? Uitdagend?

Luister wanneer deze woorden van Jezus opnieuw worden gelezen. Hoe klinkt het? Alsof Hij tot jou spreekt? Wat raakt je in wat Hij tegen je zegt?

Jezus is hier en nu aanwezig terwijl je bidt. Praat met Hem over deze woorden van Hem, hoe je ze opvat, wat ze je te zeggen hebben, hoe je erop reageert… en zie hoe Hij reageert.