Een eeuwenoude wijsheid
Photonen vocaal ensemble zingt Again, woorden uit Prediker 3, gecomponeerd door David Lang.
Heer, U bent bij mij. Meer nog, U bent in mij. Geef me dat ik uw aanwezigheid mag voelen. Geef dat ik mag luisteren naar U. Geef mij uw rust, uw hoop, uw vertrouwen.
De lezing van vandaag komt uit het boek Prediker, hoofdstuk 3, vanaf vers 1.
Deze beroemde woorden getuigen van een eeuwenoude wijsheid, zoals een oude man of vrouw - of inderdaad God zelf - die alles heeft gezien. Klinken deze woorden je echt in de oren? Is er in je eigen leven zo’n periode geweest, dat je dingen probeerde te realiseren, en dat het toch niet lukte, omdat de juiste tijd daarvoor nog niet gekomen was? Of dat de puzzelstukjes plots allemaal in de juiste plooi vielen, omdat de tijd er rijp voor was?
‘Hij heeft hen het besef gegeven van verleden en toekomst’, zegt de lezing ons. Wat is voor jou de zin van je eigen verleden - waar je vandaan komt - en van je toekomst - waar je naar toe gaat?
Sta bij het opnieuw beluisteren van de lezing even stil bij hoe je dit hoort. Klinkt het voor jou als fatalisme? - je kan er toch niets aan veranderen, de seizoenen volgen elkaar vanzelf op. Of als een boodschap van hoop? - wees geduldig, jouw tijd komt nog wel.
Spreek nu voor God de woorden uit waar je hebt over nagedacht. Vraag God misschien waarvoor nu de juiste tijd gekomen is? Voor welke van je dromen, verwachtingen, of verzuchtingen zou de tijd nu rijp kunnen zijn?
Heer, U bent bij mij. Meer nog, U bent in mij. Geef me dat ik uw aanwezigheid mag voelen. Geef dat ik mag luisteren naar U. Geef mij uw rust, uw hoop, uw vertrouwen.
De lezing van vandaag komt uit het boek Prediker, hoofdstuk 3, vanaf vers 1.
Deze beroemde woorden getuigen van een eeuwenoude wijsheid, zoals een oude man of vrouw - of inderdaad God zelf - die alles heeft gezien. Klinken deze woorden je echt in de oren? Is er in je eigen leven zo’n periode geweest, dat je dingen probeerde te realiseren, en dat het toch niet lukte, omdat de juiste tijd daarvoor nog niet gekomen was? Of dat de puzzelstukjes plots allemaal in de juiste plooi vielen, omdat de tijd er rijp voor was?
‘Hij heeft hen het besef gegeven van verleden en toekomst’, zegt de lezing ons. Wat is voor jou de zin van je eigen verleden - waar je vandaan komt - en van je toekomst - waar je naar toe gaat?
Sta bij het opnieuw beluisteren van de lezing even stil bij hoe je dit hoort. Klinkt het voor jou als fatalisme? - je kan er toch niets aan veranderen, de seizoenen volgen elkaar vanzelf op. Of als een boodschap van hoop? - wees geduldig, jouw tijd komt nog wel.
Spreek nu voor God de woorden uit waar je hebt over nagedacht. Vraag God misschien waarvoor nu de juiste tijd gekomen is? Voor welke van je dromen, verwachtingen, of verzuchtingen zou de tijd nu rijp kunnen zijn?