Jezus: Volg mij
Je luistert naar Ertöt uns durch dein Güte van Johann Sebastian Bach, gespeeld door Peter Bradley-Fulgoni.
Heer, ik hoop en geloof dat U op mij wacht. Diep in mijn hart bent U aanwezig. Laat mij bij U komen. Geef mij de rust en de stilte om naar U te luisteren. Laat mij horen wat U mij vandaag wil zeggen.
De lezing is genomen uit het Evangelie volgens Lucas, hoofdstuk 9, vanaf vers 57.
Laat ik mezelf eens voorstellen dat ik een reiziger ben die Jezus kruist op zijn pad. Ben ik onder de indruk van het onmiddellijke antwoord van de reiziger: “Ik zal u volgen waar u ook gaat.”? Wat zou dit antwoord beteken in mijn eigen leven?
Zelfs al ben ik geraakt door zulk een gulle en radicale vrijheid in de manier van antwoorden, dan nog moet ik toegeven dat er ‘verborgen nesten en holen’ bestaan in mijn leven waarvan ik veiligheidshalve afhankelijk ben. Of zoals die ene zei: “Laat me eerst nog terugkeren en afscheid nemen van mijn volk”. Een besef van wat respectabel is zou mijn antwoord wel eens wat minder volmondig kunnen maken. Waar bevinden zich die verborgen nesten in mijn leven? Hoe zorgt mijn besef van wat het “juiste” is ervoor dat mijn antwoord aan Jezus afstandelijker klinkt dan nodig is?
In Jezus’ tijd liep iedereen die een ploeg voortduwde en voortdurend achteromkeek al snel in de problemen. Je moest vooruit blijven kijken. Wat schuilt er in de persoon van Jezus dat mij aantrekt? Wat zorgt ervoor dat ik mezelf een christen noem? Wat heeft deze man dat ik geneigd ben sneller enthousiast het nest uit te vliegen?
Wanneer je het fragment uit het Evangelie opnieuw beluistert, laat dan de uitnodiging van Jezus, “Volg Mij” bij je binnenkomen als woorden die persoonlijk aan jou gericht zijn … vandaag.
Hoe wil je deze woorden beantwoorden…vandaag? Wend je nu tot God over dit onderwerp en vraag om de genade en de kracht om vandaag je verlangen om Jezus te volgen gestalte te geven.
Heer, ik hoop en geloof dat U op mij wacht. Diep in mijn hart bent U aanwezig. Laat mij bij U komen. Geef mij de rust en de stilte om naar U te luisteren. Laat mij horen wat U mij vandaag wil zeggen.
De lezing is genomen uit het Evangelie volgens Lucas, hoofdstuk 9, vanaf vers 57.
Laat ik mezelf eens voorstellen dat ik een reiziger ben die Jezus kruist op zijn pad. Ben ik onder de indruk van het onmiddellijke antwoord van de reiziger: “Ik zal u volgen waar u ook gaat.”? Wat zou dit antwoord beteken in mijn eigen leven?
Zelfs al ben ik geraakt door zulk een gulle en radicale vrijheid in de manier van antwoorden, dan nog moet ik toegeven dat er ‘verborgen nesten en holen’ bestaan in mijn leven waarvan ik veiligheidshalve afhankelijk ben. Of zoals die ene zei: “Laat me eerst nog terugkeren en afscheid nemen van mijn volk”. Een besef van wat respectabel is zou mijn antwoord wel eens wat minder volmondig kunnen maken. Waar bevinden zich die verborgen nesten in mijn leven? Hoe zorgt mijn besef van wat het “juiste” is ervoor dat mijn antwoord aan Jezus afstandelijker klinkt dan nodig is?
In Jezus’ tijd liep iedereen die een ploeg voortduwde en voortdurend achteromkeek al snel in de problemen. Je moest vooruit blijven kijken. Wat schuilt er in de persoon van Jezus dat mij aantrekt? Wat zorgt ervoor dat ik mezelf een christen noem? Wat heeft deze man dat ik geneigd ben sneller enthousiast het nest uit te vliegen?
Wanneer je het fragment uit het Evangelie opnieuw beluistert, laat dan de uitnodiging van Jezus, “Volg Mij” bij je binnenkomen als woorden die persoonlijk aan jou gericht zijn … vandaag.
Hoe wil je deze woorden beantwoorden…vandaag? Wend je nu tot God over dit onderwerp en vraag om de genade en de kracht om vandaag je verlangen om Jezus te volgen gestalte te geven.