Opvoeden is dienstwerk. Het is zorg dragen voor mensen én zo mee toekomst mogelijk maken. De uitkomst van je inspanningen en je beslissingen is per definitie onzeker. Je geeft, maar het effect ervan ontsnapt aan je controle. Misschien kom je zelfs nooit te weten of je inzet ergens toe leidde. Dichteres Henriëtte Roland-Holst verwoordde het ooit zo:
Ik zal de halmen niet meer zien,
noch binden ooit de volle schoven
maar doe mij in de oogst geloven
waarvoor ik dien.
Ook in de bijbelse gelijkenis die we zo dadelijk zullen beluisteren bedient Jezus zich van de vergelijking van het zaad en de oogst. Ook Hij wordt gedreven door zorg voor mensen. Ook Hij wil toekomst scheppen. Hij deelt wie Hij is. Hij geeft vanuit de liefde die Hij zelf heeft ontvangen. Gul, zonder maat of berekening, nergens opdringerig. Nooit wordt de vrijheid van wie Hij ontmoet aangetast of met voeten getreden.
Voor ik luister, vraag ik God me te openen voor zijn gulle, leven gevende aanwezigheid.
Mocht ik me toevertrouwen aan Hem wiens wezen delen en geven is.
Iemand ging naar zijn land om te zaaien.
Neem de tijd om toe te kijken hoe de zaaier zaait. Keer op keer vult zijn hand zich. Zijn arm zwaait over het omliggende land. Zijn hand keert leeg terug.
Hij blijft stappen. Zijn hand blijft strooien. Wat roept het beeld bij je op?
Soms valt het zaad in vruchtbare aarde en brengt het honderdvoudig vrucht voort.
Kan je zien hoe jouw inzet als ouder of opvoeder de wereld beter maakt en toekomst schept? Welke concrete voorbeelden komen in je op?
Kiemen en groeien vragen tijd. De grond heeft dan rust en nu en dan wat water nodig. Wat kan dit betekenen voor jou als ouder of opvoeder? Durf je vertrouwen op de groeikracht van je kind of je leerlingen?
Een deel van het zaad valt op de weg, het wordt vertrapt, droogt uit, raakt verstikt tussen de distels…
Als opvoeder of ouder zet je je in zonder ‘resultaatsgarantie’. De omstandigheden kunnen tegen zitten, je kind of leerling kan beslissen om wat je aanreikt naast zich neer te leggen… Wat helpt jou om toch te blijven zaaien?
Het besef dat niet alleen het zaad en de kunde van de zaaier de oogst bepalen, kan ook ruimte en vrijheid geven. Herken je dit?
Elders in de schrift leren we nog iets over het zaad: “Alleen als de graankorrel in de aarde valt en sterft, kan hij vruchten dragen”, lezen we daar.
Ervaar je dit beeld als inspirerend en helpend voor je taak als opvoeder of ouder ?
Je door Jezus laten opvoeden… Wat zou dat voor jou kunnen betekenen?
Lijkt het je aantrekkelijk? Uitdagend? Bedreigend?
Tot slot van deze meditatie neem ik de tijd om wat me nu bezighoudt voor God te brengen. Ik kijk naar wat is en vertrouw het Hem toe.
Ik zal de halmen niet meer zien,
noch binden ooit de volle schoven
maar doe mij in de oogst geloven
waarvoor ik dien.
Ook in de bijbelse gelijkenis die we zo dadelijk zullen beluisteren bedient Jezus zich van de vergelijking van het zaad en de oogst. Ook Hij wordt gedreven door zorg voor mensen. Ook Hij wil toekomst scheppen. Hij deelt wie Hij is. Hij geeft vanuit de liefde die Hij zelf heeft ontvangen. Gul, zonder maat of berekening, nergens opdringerig. Nooit wordt de vrijheid van wie Hij ontmoet aangetast of met voeten getreden.
Voor ik luister, vraag ik God me te openen voor zijn gulle, leven gevende aanwezigheid.
Mocht ik me toevertrouwen aan Hem wiens wezen delen en geven is.
Iemand ging naar zijn land om te zaaien.
Neem de tijd om toe te kijken hoe de zaaier zaait. Keer op keer vult zijn hand zich. Zijn arm zwaait over het omliggende land. Zijn hand keert leeg terug.
Hij blijft stappen. Zijn hand blijft strooien. Wat roept het beeld bij je op?
Soms valt het zaad in vruchtbare aarde en brengt het honderdvoudig vrucht voort.
Kan je zien hoe jouw inzet als ouder of opvoeder de wereld beter maakt en toekomst schept? Welke concrete voorbeelden komen in je op?
Kiemen en groeien vragen tijd. De grond heeft dan rust en nu en dan wat water nodig. Wat kan dit betekenen voor jou als ouder of opvoeder? Durf je vertrouwen op de groeikracht van je kind of je leerlingen?
Een deel van het zaad valt op de weg, het wordt vertrapt, droogt uit, raakt verstikt tussen de distels…
Als opvoeder of ouder zet je je in zonder ‘resultaatsgarantie’. De omstandigheden kunnen tegen zitten, je kind of leerling kan beslissen om wat je aanreikt naast zich neer te leggen… Wat helpt jou om toch te blijven zaaien?
Het besef dat niet alleen het zaad en de kunde van de zaaier de oogst bepalen, kan ook ruimte en vrijheid geven. Herken je dit?
Elders in de schrift leren we nog iets over het zaad: “Alleen als de graankorrel in de aarde valt en sterft, kan hij vruchten dragen”, lezen we daar.
Ervaar je dit beeld als inspirerend en helpend voor je taak als opvoeder of ouder ?
Je door Jezus laten opvoeden… Wat zou dat voor jou kunnen betekenen?
Lijkt het je aantrekkelijk? Uitdagend? Bedreigend?
Tot slot van deze meditatie neem ik de tijd om wat me nu bezighoudt voor God te brengen. Ik kijk naar wat is en vertrouw het Hem toe.