Jezus is de hoeksteen, wij het bouwwerk

Les petits chanteurs de Montigny zingen Psalm 61, in een compositie van Joseph Haydn.

Heer, laat mij geloven in uw aanwezigheid, hier en nu, diep in mij. Laat mij rust vinden in U. Laat mij luisteren naar uw Woord. Geef dat ik bidden mag.

De lezing van vandaag is uit de brief van Paulus aan de Efeziërs, hoofdstuk 2, vanaf vers 19.

Het kan gemakkelijk zijn, het kan ook een uitdaging zijn, alle mensen om je heen te zien als een gedeelte van één ’huishouden van God’.

Kun je je voorstellen, dat je iedereen in deze wereld de gave van vrede wenst? Zou je je kunnen voorstellen, dat je de gave van de vrede zou schenken aan de mensen die op dit ogenblik dicht om je heen zijn?

Dat woord ’hoeksteen’, wat voor betekenis heeft dat voor je? Wat zou de hoeksteen zijn, het fundament van je bestaan? Of misschien… wie zijn de mensen die voor jou zo’n hoeksteen zijn? Neem een ogenblik, om aan hen te denken en God te danken voor elk van hen.

Als je opnieuw luistert naar dit korte maar mooie fragment uit de brief aan de Efeziërs, misschien hoor je dan een woord of een zin die als een verrassing klinkt… een beetje anders dan wat je verwachtte…. Luister niet te gespannen. Hoor alleen maar wat je dient te horen, en draag het door de dag met je mee.

Zou je vandaag als een soort vredestichter kunnen werken, misschien in iets kleins?… Een vredesvertegenwoordiger tussen hen met wie je leeft en werkt? Maar voor een paar ogenblikken, waarom zou je God niet gewoon vragen, dat vandaag de vrede in je eigen hart en denken dieper mag worden.