De weg gaan die God jou wijst
Het Putinki church choir zingt Bless the Lord o my soul.
Heer, naar U gaat mijn verlangen uit. Mijn hoop en mijn vertrouwen leg ik in U. Maak het stil in mij. Laat niet toe dat zorgen mij verwijderen van U. Leer mij hoe ik bidden moet.
De lezing van vandaag is genomen uit Psalm 128.
Vaak zijn mensen verbaasd over de eerste regel van de psalm die we net gehoord hebben. Ontzag is niet iets wat we normaal gesproken associëren met geluk! Maar het woord hier zou misschien vooral begrepen kunnen worden als 'eerbiedigen' zoals in Hebreeën 12, 28 staat: 'Om God zo te dienen dat Hij er behagen in schept, met eerbied en ontzag'. Maar waarom? Waarom worden we gelukkig als we God 'eerbiedigen'? Misschien omdat, als we God 'eerbiedigen' we pas volledig begrijpen hoe geweldig Hij is en hoezeer Hij onze aanbidding en onze liefde waard is.
De psalmist verwijst naar ieder die 'de weg gaat die Hij wijst'. Wat zegt jou dat: de weg gaan die God jou wijst?
De psalmist suggereert in het tweede deel dat zij, die ontzag hebben voor de Heer, beloond zullen worden met geluk. Maar dat is beslist niet altijd het geval. Hoe zou je dat willen uitleggen aan een vriend die met dat probleem worstelt? Bestaat hiervoor wel een eenvoudige uitleg?
Wanneer je de psalm nogmaals beluistert wil je misschien God bedanken voor alle zegeningen die je ontvangt.
'Verheug je in de voorspoed van Jeruzalem, alle dagen van je leven'- een zegen aan het einde van de psalm. Doet zich vandaag misschien een gelegenheid voor om voor iemand een zegen te zijn in gedachte, woord of daad?
Heer, naar U gaat mijn verlangen uit. Mijn hoop en mijn vertrouwen leg ik in U. Maak het stil in mij. Laat niet toe dat zorgen mij verwijderen van U. Leer mij hoe ik bidden moet.
De lezing van vandaag is genomen uit Psalm 128.
Vaak zijn mensen verbaasd over de eerste regel van de psalm die we net gehoord hebben. Ontzag is niet iets wat we normaal gesproken associëren met geluk! Maar het woord hier zou misschien vooral begrepen kunnen worden als 'eerbiedigen' zoals in Hebreeën 12, 28 staat: 'Om God zo te dienen dat Hij er behagen in schept, met eerbied en ontzag'. Maar waarom? Waarom worden we gelukkig als we God 'eerbiedigen'? Misschien omdat, als we God 'eerbiedigen' we pas volledig begrijpen hoe geweldig Hij is en hoezeer Hij onze aanbidding en onze liefde waard is.
De psalmist verwijst naar ieder die 'de weg gaat die Hij wijst'. Wat zegt jou dat: de weg gaan die God jou wijst?
De psalmist suggereert in het tweede deel dat zij, die ontzag hebben voor de Heer, beloond zullen worden met geluk. Maar dat is beslist niet altijd het geval. Hoe zou je dat willen uitleggen aan een vriend die met dat probleem worstelt? Bestaat hiervoor wel een eenvoudige uitleg?
Wanneer je de psalm nogmaals beluistert wil je misschien God bedanken voor alle zegeningen die je ontvangt.
'Verheug je in de voorspoed van Jeruzalem, alle dagen van je leven'- een zegen aan het einde van de psalm. Doet zich vandaag misschien een gelegenheid voor om voor iemand een zegen te zijn in gedachte, woord of daad?